Znajdziesz tu nasze przemyślenia, działania i plany, a także treści poświęcone żeglarstwu, górom i podróżom. Chcesz się podzielić swoją przygodą, doświadczeniem to zapraszamy do współpracy. Prześlij nam swój artykuł i kilka fotografii, które opublikujemy na naszym blogu. Zachęcamy do włączenia się w komentowanie pojawiających się wpisów, chcemy aby nasz blog żył.
Chciałeś wiatru – no to masz! Czy nie lepiej w porcie stać?
Życie przybrało inny rytm, wyznaczany godzinami przy sterze i wpisami w dzienniku pokładowym. Udzielił nam się nastój Bornholmu, a pogoda zapewniła spokojną żeglugę. Drugi etap rejsu dał nam odpoczynek, do Kopenhagi było coraz bliżej…
Słońce, wiatr i tysiące na niebie gwiazd. Pierwszy etap rejsu przebiegał bardzo spokojnie. Wiatr wyniósł nas daleko w Morze Bałtyckie. Zobaczyliśmy flotę Polskiej Marynarki Wojennej która cichaczem w ciemnościach przemieszczała sie do strefy 10 i 11.
Brytyjska przygoda : jeden jacht, 8 etapów, 4 miesiące żeglugi, pływy prądy morskie, mnóstwo przygód i morskie opowieści
Majówka 2018 w Albanii. Piotr kierując się ciekawością świata tym razem zabrał nas w nieco inne miejsce. Świat gdzie człowiek poddaje się siła natury i można poczuć się jak w przestrzeni kosmicznej.
Chiapas, wraz ze swoimi ruinami i otaczającą je dżunglą zostaje za nami. Docieramy do Tulum – miasta równie obleganego, co Cancun. U końca tej podróży czeka nas samolot powrotny do domu. Ale zanim zajmiemy należne nam miejsca w metalowym ptaku, po raz ostatni już zostańcie z nami i dowiedzcie się, jak zakończy się ta historia.
Kolejny raz przekraczamy granicę regionów. Z tak miło goszczącej nas Oaxaca wjeżdżamy do Chiapas. To najniebezpieczniejszy ze wszystkich celów naszej podróży.
Droga z San Jose del Pacifico prowadzi nas prosto do raju. A ściślej do przedsionka i raju właściwego. Wybrzeże Pacyfiku kusi surfingiem, owocami morza, nudyzmem i oczywiście wszechobecnym Oceanem Spokojnym, który tutaj zdecydowanie spokojny nie jest.
Przekraczamy magiczną granicę pomiędzy regionami i lądujemy w samym sercu stanu Oaxaca. To właśnie tutaj zaczynamy na prawdę tarzać się w Meksyku i jego urokach niczym nasz pies w śniegu lub piasku. Wykazując tym samym niczym niepohamowaną radość i zachwyt nad tym krajem.
Stolica ogromnego, wielokulturowego miasta. Artyści, bogacze, biedacy, homoseksualiści, dzieci, indianie – jedna wielka rzeka ludzka. Dookoła góry a w środku miasta, wysoka na 45 pięter, górująca nad wszystkim Torre Latinoamericana. Wraz z nami przenieście się do Ciudad de Mexico i zachwyćcie się jego ogromem.
Będzie o tym, jak w ekspresowym tempie opuścić miejską dżunglę i dotrzeć do raju. O wycieczce na flamingi i aligatory. I o atakach piratów. Zostańcie z nami.
Będzie o tym, co to właściwie są te cenoty, jak wydobywa się sól i co jedzą sępy.
Dotarliśmy. A było ciężko. Zafundowałam nam tym razem przelot przeloty klasą, którą określam jako „bardziej ekonomicznie już się nie da”. Przeloty i przesiadki na trasie Kraków – Warszawa – Frankfurt – Toronto – Havana – Cancun zajęło nam ponad 40 godzin. Da się? Da! Przecież Romki w podróży na koniec świata oszczędzają na inne potrzeby niż komfort.
Znów przyszedł ten magiczny czas. Tym razem moja prywatna Ziemia Obiecana.
Gdzie wyjechać, żeby znaleźć się na najbrzydszym campingu w Europie? Gdzie znajduje się najbardziej przejrzyste jezioro? Jak zjeść posiłek za śmieszne pieniądze i nie paść z przejedzenia? Jak nie dostać udaru przy 40- stopniowym upale, zdobywając najwyższy szczyt? Przenieście się z nami na Słoneczne Bałkany i poczytajcie.
Po przeżyciu Grecji, Bułgarii i Rumunii wkraczamy do tego całkiem nowego dla nas kraju. Albania – najtańsza i najbiedniejsza, jednak czy nie najpiękniejsza?
Grecja – kraj pitą i rycyną płynący. Kraj Olimpu, grackich bogów, kolebka filozofii.
Opuszczamy góry, jeziora i rzeki Rumunii. Mamałyga i palinka zostają za nami. Żegnamy niegościnne pogodowo Góry Fogaraskie i zabójczy szczyt Moldoveanu. Po nocnej i ciężkiej przeprawie granicznej lądujemy w Bułgarii. Plan był inny – mieliśmy jeszcze parę dni spędzić na wybrzeżu Rumunii, jednak tamtejszy klimat dyskotekowo – hipsterski znacznie przerósł nasz próg akceptacji. Uciekamy więc dalej.
Aśka, Rafał i Władek – to skład naszej tegorocznej wyprawy w poszukiwaniu mistycznego Końca Świata, czyli Romki na Końcu Świata, vol. 3 – Balkany Edition. Wszystkich Was, Dzielni Czytelnicy, zachęcam do lektury. Będzie pouczająco, zabawnie i strasznie. A przynajmniej tego oczekujemy. Zostańcie z nami.
3 osoby, 1 samochód terenowy, 7 państw do odwiedzenia i prawie 6 tys. km trasy. Do zdobycia dwa najwyższe szczyty odwiedzanych państw. Do wykąpania 3 morza i niezliczona ilość górskich rzek i jezior. No to – zaczynamy.
Arktyka 2017 Śladami ginących Lodowców
Z żalem oddali nam cumy w Lilla Bommens, a my ruszyliśmy w najdłuższy przelot drugiego etapu w kameralnym składzie: Heniu z Andrzejem i Sebą na „Bystrzu” i Paweł ze mną na „Sifu”. Płynąc w dół rzeką Gota ułożyliśmy plan żeglugi na najbliższe dwie doby. Pływanie we dwójkę na 14 metrowym stalowym keczu to już takie małe żeglarskie wyzwanie. Ustaliliśmy dwugodzinne wachty i sposób komunikacji kokpit – mesa, żeby był sposób na obudzenie partnera bez odchodzenia od steru.
